Vroeger beschouwden we computergebruik als een stationaire activiteit. Je zat aan een bureau. Je hebt een laptop gesjouwd. Het was zwaar, vastgebonden aan een muur en beperkt tot een kamer. Nu? Je draagt de kracht in je zak. Dan om je pols. Dan, binnenkort, in de structuur van je leven.
De verschuiving is niet subtiel. Smartphones veroorzaakten de lawine. Maar het echte verhaal is wat daarna komt. We gaan voorbij draagbare gadgets naar geïntegreerde schakelingen. Denk aan kleding. Denk aan hoeden. Denk aan een bril die niet alleen het gezichtsvermogen corrigeert, maar ook uw workflow corrigeert. Het tijdperk van draagbare technologie is niet langer sciencefiction. Het is hier.
Ingenieurs dromen hier al tientallen jaren van. Het probleem was natuurkunde. Microprocessors waren te traag. Batterijen waren te zwak. Zonder voldoende energie om de show te runnen, is elektronica slechts een dood gewicht. Je kunt geen baksteen dragen.
Vandaag zijn de barrières gevallen. Batterijen gaan langer mee. Processoren zijn sneller. De internetverbinding is onophoudelijk. Software is slimmer. Het potentieel voelt oneindig.
Voorbij de smartwatch
Kijk eens wat er nu mogelijk is. Het gaat niet alleen om het controleren van meldingen. Het gaat om de context.
Je yoga-outfit kan je vorm volgen. Het vertelt u of uw rug recht is. Het geeft direct feedback. Geen spiegel nodig.
Horloges en sieraden worden gezondheidsmonitoren. Ze volgen hart- en vaatziekten. Ze zoeken naar tekenen van een bipolaire stoornis. Ze sturen waarschuwingen naar u en uw arts. Vroege detectie is belangrijk.
Brandweerjassen zijn voorzien van sensoren en camera’s. Ze volgen vitale functies. Ze brengen de locatie van squadleden in kaart. Dit is niet alleen veiligheid. Het is tactische effectiviteit. Levens worden gered omdat gegevens in realtime stromen.
Dagelijkse integratie
De trend treft alle hoeken van het leven.
Tieners gebruiken Bluetooth-ringen om berichten in de gaten te houden. Het is niet nodig om een telefoon tevoorschijn te halen. Even een blik.
Met een slimme bril met lenzen op sterkte kunt u smartphone-achtige activiteiten uitvoeren. Je loopt door de straat en krijgt nog steeds een routebeschrijving. Je ziet nog steeds teksten. Maar je kijkt niet naar beneden. Je kijkt omhoog.
Zelfs huisdieren doen mee aan de gekwantificeerde zelfbeweging. Bevestig een slimme halsband aan uw hond. Nu weet je of ze eekhoorns lastigvalt. Of erger nog, als ze in de ‘hondenstortplaatsen’ zit. Het klinkt grappig. Het is eigenlijk gegevensverzameling.
Het gekwantificeerde zelf
Dit is niet alleen gemak. Het is een verschuiving in de manier waarop we onszelf begrijpen. Wij meten alles. Beweging. Hartslag. Locatie. Gedrag.
Het doel is duidelijkheid. Wat je niet meet, kun je niet beheren. Draagbare technologie verandert het leven in een dataset. En als het eenmaal een dataset is, kan deze worden geoptimaliseerd.
De hardware is klaar. De software is klaar. De enige vraag die overblijft is hoeveel je bereid bent te dragen.
Het einddoel van draagbare technologie is simpel: taken eenvoudiger, efficiënter of gewoon leuker maken. Al deze apparaten behoren tot de gekwantificeerde zelfbeweging. Deze trend combineert elk aspect van je leven met technologie die voortdurend gegevens verzamelt en verwerkt.
Misschien houdt u bewust elk moment bij of registreert u alleen maar de statistieken van een ochtendjogging. Het maakt niet uit. Draagbare technologie werkt op interessante manieren. Ze maken deel uit van het internet der dingen. Deze zin beschrijft onderling verbonden digitale gadgets. Ze registreren, rapporteren en controleren gegevens van uw lichaam en over de hele planeet.
Smartphones zijn momenteel de spil. In combinatie met de juiste app of hardware worden ze een hub voor honderden activiteiten. Omdat ze gegevens van en naar internet verzenden, integreren ze connectiviteit in allerlei soorten draagbare goederen.
Google Glass-evolutie
Google Glass is een goed voorbeeld van de huidige evolutie. Het is een computer in de vorm van een bril. Het bevat een optisch op het hoofd gemonteerd display. Kortom, Glass doet veel dingen die uw smartphone ook doet.
Gebruik een spraakopdracht om een kaart weer te geven. Veeg vervolgens door de routebeschrijving. Glas heeft WiFi. Maar als u buiten bereik bent, schakelt u over naar Bluetooth. Deze maakt via uw smartphone verbinding met internet.
Specificaties zijn belangrijk. Het heeft GPS. Een camera. Een microfoon. 16 GB intern flashgeheugen. Slechts 12 GB is voor de gebruiker toegankelijk. U kunt videogesprekken voeren. Stuur foto’s en videoclips. Controleer e-mail. Plaats berichten op Facebook en Twitter. En nog veel meer.
Glas is slechts één veelbesproken incarnatie van draagbare technologie – en wordt nog steeds getest.
Het is nog steeds in testfase. Op de volgende pagina verdiep je je in een van de grootste markten voor op het lichaam gemonteerde technologie.
Bodytrackers in overvloed
Draagbare technologie blijft per definitie op uw lichaam. Het is dan alleen maar logisch dat de meeste van deze gadgets geobsedeerd zijn door uw gezondheids- en fitnessstatistieken.
Slimme horloges zijn hier de veteranen. Ze zijn zeker stijlvol, maar onder de glazen voorkant schuilt een serieus nut. Geïntegreerde GPS registreert uw afstand en tijd. Veel versies houden de hartslag, cadans en verbrande calorieën bij. Maar de technische tovenarij wordt steeds magischer. Met de juiste sensor en stroombron kan een draagbaar item vrijwel elke gewenste metriek volgen.
Slimme medische apparaten meten al de bloedsuikerspiegel bij diabetici. Dit helpt hen hun toestand te monitoren en levensbedreigende situaties te voorkomen. Gedigitaliseerde polsbandjes kunnen voedseldiensten of medische technici waarschuwen als ze hun handen niet voldoende hebben gewassen. Dat zou de verspreiding van talloze ziekten kunnen voorkomen en de volksgezondheid kunnen verbeteren.
Sommige producten zijn al werkelijkheid. Neem Cityzen Smart Sensing-stof. ‘Smart’ omdat het kleine sensoren combineert tot een comfortabel kledingstuk. Het kan van alles zijn, van wanten tot broeken, afhankelijk van de toepassing. Sluit het kledingstuk aan op een compacte, op batterijen werkende zender. Schakel de Bluetooth-verbinding van uw smartphone in. Ineens heb je een lichaamsmonitoringsysteem op maat.
Hoe Smart Sensing Fabric werkt
De stof communiceert met een app op je telefoon om je hartslag, ademhaling en meetgegevens bij te houden. Uiteindelijk merkt het systeem op hoe moe of gestrest u bent. Het kan u zelfs waarschuwen voor het begin van een medisch probleem. Ondanks het hightech karakter kun je de Smart Sensing stof gewoon wassen en strijken [cursus: Haseltine].
Waarom dit belangrijk is voor dagelijkse gebruikers
Je zou kunnen denken dat dit niche-dingen zijn. Dat is het niet. De verschuiving van onhandige trackers naar geïntegreerd textiel verandert de manier waarop we omgaan met onze eigen biologie.
Vroeger moest je eraan denken een apparaat te dragen. Het apparaat is de kleding. Je denkt er niet over na. Je leeft gewoon. In die passieve monitoring ligt de echte waarde. U krijgt gegevens zonder de wrijving.
Denk na over de implicaties voor het beheer van chronische ziekten. Diabetici zijn niet de enigen die hiervan profiteren. Hoe zit het met hartpatiënten? Of mensen met ademhalingsproblemen? Smart fabric biedt continue monitoring zonder de noodzaak van constante handmatige invoer. Het gaat minder om het loggen van gegevens en meer om ervoor zorgen dat de gegevens u kunnen vinden.
De privacy-afweging
Er zit natuurlijk een addertje onder het gras. Deze systemen verzamelen intieme details over uw lichaamsfuncties. Hartslag. Ademhaling. Stressniveaus. Wie is de eigenaar van die gegevens? Is het alleen voor jou? Of wordt het gebruikt voor bredere gezondheidsdatabases?
Het gemak valt niet te ontkennen. Maar de wisselwerking is zichtbaarheid. Je wordt in de gaten gehouden door je eigen kleding.
Waar gaan we heen vanaf hier?
De grens tussen gezondheidsapparatuur en alledaagse kleding vervaagt. Binnenkort kan uw jas de diagnose griep stellen voordat u de eerste kou voelt. Uw broek kan onregelmatigheden in uw loop detecteren die wijzen op een neurologisch probleem.
Het klinkt als sciencefiction. Dat is het niet. Het gebeurt nu. En het gaat niet alleen om fitness. Het gaat over veiligheid. Het gaat om vroege detectie. Het gaat over langer en gezonder leven.
Maar daarmee komt ook de verantwoordelijkheid voor het omgaan met gevoelige gegevens. Naarmate deze apparaten alomtegenwoordiger worden, zullen de vragen over privacy en veiligheid moeilijker te negeren zijn. We zijn gewend onze locatie te delen. Zijn we klaar om te delen
De game-industrie opereert momenteel op topniveau. Filmische graphics zijn standaard. Speciale effecten verbazen je. Maar immersie heeft nog steeds een knelpunt. Besturingssystemen voelen zich losgekoppeld. Je drukt op een knop. Het karakter springt. Het is niet helemaal hetzelfde als het personage zijn.
Voer PrioVR in.
Ze gokken op een andere aanpak. Minder afhankelijkheid van externe camera’s. Meer vertrouwen op direct contact. Hun systeem verandert je lichaam in de controller. Je draagt een pak. Het pak volgt je.
Het lichaam als interface
De opstelling is fysiek. Je maakt sensoren vast. Afhankelijk van welk model je koopt, varieert dat aantal van acht tot zeventien traagheidssensoren. Ze hechten zich vast aan je ledematen en romp.
Hier is het mechanisme: de sensoren correleren uw bewegingen in de echte wereld met uw avatar op het scherm. Realtime. Geen vertraging.
Waarom doet dit er toe? Standaard bewegingsregistratie is afhankelijk van externe camera’s of draagbare controllers. Camera’s missen nuance. Controllers beperken het bereik. PrioVR stelt dat draagbare technologie gegevens rechtstreeks van de bron vastlegt. Je spieren. Je botten. Het bedrijf belooft een hogere nauwkeurigheid. Hogere nauwkeurigheid betekent een soepelere gameplay. Een soepelere gameplay betekent dat je niet meer aan de besturing hoeft te denken en kunt beginnen met spelen.
Het is een poging om de kloof tussen digitale avatars en de fysieke realiteit te overbruggen.
De swing analyseren
Dezelfde logica is van toepassing buiten fantasiespellen. Het geldt voor sport. In het bijzonder de sporten waar mechanica alles is.
Neem honkbal. Of golfen. Of tennissen.
Een slechte swing is een slechte swing, of je nu Madden speelt of op een driving range staat. Het verschil is feedback. In de echte wereld voel je je misschien niet goed. Je weet niet waarom. Met Zepp krijgt u gegevens.
Zepp is een kleine, vierkante sensor. Je plakt het op je handschoen. Of je racket. Of jouw club. Het is onopvallend. Hij laadt op via USB. Het maakt via Bluetooth verbinding met iOS- en Android-apparaten.
De app doet het zware werk. Het biedt onmiddellijke statistische feedback. Snelheid. Versnelling. Zichtlijn. Vermogen.
De mechanica doorbreken
Voor een golfer zegt de Zepp-app niet alleen ‘goed schot’. Het breekt de mechanica af. Je krijgt gegevens over:
- Clubvliegtuig
- Handvliegtuig
- Backswing-afstand
- Tempo
- Heuprotatie
Cijfers zijn nuttig. Visuele beelden zijn beter. De app bevat een geanimeerde weergave van uw swing. Je kunt het bekijken. Je kunt de fout zien. Je kunt het corrigeren.
Dit is waar mode en vorm samenkomen. De hardware is klein genoeg om in een zak of handschoen te verbergen. De software is krachtig genoeg om een persoonlijke coach te vervangen voor basisoefeningen. Het maakt van elke oefensessie een evenement voor gegevensverzameling.
Waarom deze verschuiving ertoe doet
We zijn voorbij het tijdperk waarin motion control een gimmick was. De Nintendo Wii bewees dat mensen met controllers rondzwaaiden. Maar het ontbrak aan precisie.
PrioVR en Zepp pakken de precisiekloof aan. Eén richt zich op totale lichaamsonderdompeling. De andere richt zich op micromechanica. Beiden zijn afhankelijk van wearables. Beide zijn afhankelijk van smartphone-connectiviteit.
Het resultaat is een hybride ervaring. Fysieke inspanning. Digitaal inzicht.
Is dit de toekomst van trainen? Misschien. Is dit de toekomst van gamen? Hier al, als je daartoe bereid bent
Zorg dat het er goed uitziet. Dat is de eerste hindernis voor draagbare technologie. Als het lijkt op een afwijzing bij een garage sale, zullen mensen het niet dragen. Mode dicteert sociale signalen. Met je kleding vertel je de wereld wie je bent. Niemand wil meer gezien worden met een Bluetooth-headset. Het is een dode stijl. Fabrikanten weten dat ze sex-appeal nodig hebben. Anders worden gebruikers geconfronteerd met eindeloze oogrollen.
Neem de Move-tanktop. Het lost het esthetische probleem op. Het ziet eruit als standaard yoga-uitrusting. Rekbare stof. Strakke lijnen. Maar binnenin zitten sensoren en actuatoren. Het controleert uw trainingsvorm. Te ver buigen tijdens een pose? De stof zoemt op die specifieke plek. Corrigeer uw houding. Voorkom letsel. Je ziet er cool uit terwijl je het doet. Functie ontmoet mode.
Comfort is de volgende barrière. We hebben allemaal een hekel aan shirtlabels. Ze krabben. Ze jeuken. Stel je nu voor dat er sensoren in het weefsel zijn geweven. De huid deinst terug bij de gedachte aan voortdurende irritatie. Ingenieurs zijn dit aan het oplossen.
Onderzoekers van de Polytechnische School in Montreal hebben de jeukfactor opgelost. Ze creëerden aanraakgevoelige bedieningselementen. Ze bedekten koperdraden met polymeer. De draden zijn klein. Minder dan een millimeter in diameter. Ze kunnen tot textiel worden geweven. En hier komt het knaller: ze gebruiken oudere productieprocessen. Geen nieuwe, dure machines nodig.
Stel je een shirt voor dat je muziekvolume met een veegbeweging verandert. Of een autostoeltje dat met één aanraking de positie aanpast. Deze stoffen zijn wasbaar als normale kleding. Vuil en vlekken verpesten ze niet.
Macht is de ontbrekende schakel. Elektronica is nutteloos zonder sap. Hetzelfde team uit Montreal ontwikkelde een zachte, flexibele lithium-ionbatterij. Het lijkt op kunstleer. Het kan in kledingstukken worden geweven. Het levert de hele dag honderden volt.
Energie oogsten uit beweging
Piëzo-elektriciteit is een andere invalshoek. Het genereert elektriciteit uit mechanische belasting. Buigen creëert lading. Deze kleine componenten worden ook wel nanogeneratoren genoemd.
Stop ze in kleding. Kilometers rennen. Theoretisch gezien zou je de energiecrisis kunnen helpen oplossen.
Dat klinkt als sciencefiction. Maar dansclubs gebruiken al piëzo-elektrische vloeren. Mensen dansen. De vloer buigt. De energie drijft licht- en geluidssystemen aan.
Militaire toepassingen zijn praktischer. De laarzen van een soldaat kunnen piëzo-elektrische componenten bevatten. Elke stap genereert kracht. Het laadt slagveldapparaten op.
Er is een vangst. Piëzo-elektrische materialen produceren zwakke ontladingen. We hebben het over millivolt en nanoampère. Niet genoeg om een laptop van stroom te voorzien.
Maar de oogst- en bewaartechnieken worden steeds beter. Die energie zouden we kunnen opvangen. Bewaar het. Leid het naar energievretende uitrusting.
Voor een soldaat of wandelaar die zonder stopcontact is gestrand, is dit enorm. Loop rond. Laad uw satelliettelefoon op. Uw GPS-apparaat komt weer tot leven. Een dodelijke situatie wordt beheersbaar.
Deze technologie bevindt zich nog in de prototypefase. We hebben doorbraken nodig op het gebied van onderzoek en productie. Overhemden van consumentenkwaliteit die elleboogvet in elektriciteit veranderen, kunnen nog jaren duren.
Je digitale zelf
We blijven praten over de convergentie van stof en circuits. De visie is verleidelijk: een kledingkast die je vitale functies bijhoudt, verbinding maakt met de cloud en misschien zelfs je telefoon oplaadt. Toch zijn we hier. De revolutie zit vast in de versnelling.
Waarom domineren deze apparaten ons dagelijks leven niet?
Het begint met economie. Het maken van een digitale tweeling van een fysiek object is duur. Fabrikanten worden geconfronteerd met een brutale realiteit. Het ombouwen van productielijnen voor slim textiel vereist enorme kapitaalinvesteringen. Ze hebben volume nodig om het de moeite waard te maken. Maar volume vereist vraag. En de vraag vereist betaalbaarheid.
De kostenbarrière voor consumenten
Consumenten willen graag dromen, maar aarzelen bij de kassa. Stel je voor dat je een broek wilt met draadloze oplaadmogelijkheden. Het klinkt als een gimmick totdat je de opmaak ziet. De technologie voegt kosten toe. De materialen voegen kosten toe. De R&D voegt kosten toe.
Fabrikanten weten dit. Ze zullen de productie niet verschuiven totdat de winstmarges duidelijk zijn. En op dit moment zijn de marges riskant. Als het prijskaartje te hoog is, verdampt de ‘cool-factor’. Je koopt geen spijkerbroek van $ 500 alleen maar omdat hij verbinding maakt met Bluetooth.
De noodzaakvraag
Dan is er nog het nutdebat. Hebben we eigenlijk een augmented reality-bril nodig?
Zeker. Zij kunnen u een looproute laten zien. Ze kunnen restaurantrecensies in uw perifere zicht weergeven. Maar is dit een noodzakelijke evolutie? Of is het digitale ijdelheid?
Velen van ons hunkeren naar de status van verbondenheid. We willen indruk maken op vrienden die deze gadgets niet hebben. Maar status is geen use-case. Het is een marketinghoek. Als het apparaat een pijnlijk probleem niet oplost, zullen mensen er niet voor betalen. Telefoons hebben we al. Wij hebben al laptops. Het toevoegen van nog een laag complexiteit zonder een duidelijk voordeel is moeilijk te rechtvaardigen.
Privacy- en beveiligingsrisico’s
De inzet is hoger met draagbare technologie. Een telefoon is verloren, gestolen of gehackt. Uw bankgegevens kunnen gevaar lopen. Maar een apparaat voor gezondheidsmonitoring? Dat is anders.
Wearables verzamelen intieme gegevens. Hartslag. Slaappatronen. Locatiegeschiedenis. Als die gegevens openbaar worden gemaakt, is er niet alleen sprake van financiële schade. Het is een persoonlijke overtreding.
De meesten van ons hebben geaccepteerd dat privacy grotendeels verdwenen is. We ruilen het voor het gemak. Maar met gezondheidsgegevens is de angst reëel. Een hack is geen ongemak. Het is een inbreuk op je fysieke zelf. Deze angst vertraagt de adoptie. Gebruikers zijn huiverig om hun medische gegevens in hun zak te dragen.
De toekomst van geïntegreerde technologie
Ondanks deze hindernissen blijft de aantrekkingskracht bestaan. Wearables zijn een fascinerend experiment. Ze verleggen de grenzen van wat wij als ‘technologie’ beschouwen.
Op een dag heb je misschien geen aparte telefoon. Het kan in je shirt geweven zijn. Je zult het niet verliezen. Je zult het niet vergeten. Het is er altijd.
Maar tot die tijd zitten we vast in een lastige middenweg. De technologie is veelbelovend. De prijzen zijn onbetaalbaar. De zorgen over de privacy zijn terecht.
We blijven kijken. Wachten op het moment waarop de kosten dalen en het nut onmiskenbaar wordt. Tot die tijd blijft de slimme kast een droom. Een dure, ingewikkelde en potentieel risicovolle droom.
