Cyfrowe przetwarzanie światła (DLP) to nie magia. To po prostu chip firmy Texas Instruments, który wykonuje dokładnie to zadanie, do jakiego został zaprojektowany. Wewnątrz projektora lub telewizora do projekcji tylnej znajduje się cyfrowe urządzenie mikrolustro (DMD). Ten chip zawiera miliony mikroskopijnych lusterek. Każdy z nich się przechyla. Po odebraniu sygnału cyfrowego lusterka obracają się, aby odbić światło na ekranie. Tworzone jest dokładne lustrzane odbicie źródła. Rozdzielczość pozostaje ostra, ponieważ piksele przełączają się szybciej niż jakakolwiek inna technologia obrazowania cyfrowego.
Lampa generuje białe światło. Światło to przechodzi przez koło barw. Segmenty czerwony, zielony i niebieski obracają się z dużą prędkością. Rezultatem są miliony żywych kolorów. Technologia ta jest idealna dla telewizji wysokiej rozdzielczości (HDTV). Ekrany są cienkie. Są lekkie. Większy kontrast. Przejrzystość obrazu jest lepsza. Technologia radzi sobie z dynamicznymi transmisjami sportowymi bez rozmycia. Jeśli oglądasz sceny akcji, DLP sobie z tym poradzi.
Jak długo działają lampy DLP?
Lampa jest sercem telewizora projekcyjnego. To się zużywa. To nieuniknione. Jarznik rtęciowy zawiera elektrody. Z czasem się zużywają. Im więcej oglądasz telewizję, tym szybciej ulegają one degradacji. W końcu obraz zanika. Czasami gaśnie całkowicie.
Nie musisz kupować nowego telewizora. Wystarczy wymienić lampę. Zajmuje to od 5 do 15 minut. To wszystko. Ale wybór odpowiedniej lampy robi różnicę. Philips i Osram to niezawodne marki. Nie kupuj regenerowanych (regenerowanych) lamp. Ryzyko jest zbyt duże.
Żywotność zależy od marki i liczby godzin użytkowania. Stare lampy wytrzymywały 1000–2000 godzin. Nowe mogą wytrzymać 6 000–7 000 godzin. Ile to będzie w latach, zależy od Twoich nawyków. Jeśli oglądasz cztery godziny dziennie, to lata. Jeśli zostawisz telewizor włączony na całą noc, to miesiące.
„Dobra wiadomość jest taka, że wystarczy wymienić lampę DLP, a nie cały telewizor”.
DLP kontra LCD: która technologia obrazu wygrywa?
LCD oznacza wyświetlacz ciekłokrystaliczny. DLP oznacza cyfrowe przetwarzanie światła. Obie technologie zapewniają wyraźne i dokładne obrazy. Obydwa panele są cienkie i lekkie. Ale mechanika pracy jest inna. Mocne strony również się różnią.
DLP wykorzystuje chip z lustrami. Lustra pochylają się w stronę źródła światła lub od niego. To kontroluje odbicie. Koło kolorów obraca się, tworząc odcienie. Szybkość przełączania pikseli jest większa. Technologia ta doskonale radzi sobie z obsługą treści dynamicznych. Sceny sportowe i akcji wyglądają lepiej. Obraz pozostaje wyraźny podczas ruchu.
W ekranach LCD zastosowano panele ze szkła polaryzowanego. Jeden jest czerwony. Jeden jest niebieski. Jeden jest zielony. Pomiędzy nimi znajdują się ciekłe kryształy. Prąd elektryczny zmienia ich kąt. Otwierają się lub zamykają, aby przepuszczać światło. Kontroluje to poziomy kolorów. Rezultatem jest bogaty kolor. Jednak wyświetlacz LCD ma ograniczenia. Musisz siedzieć prosto. Patrząc z boku, kontrast ulega pogorszeniu.
Co jest lepsze? Zależy od sytuacji. Korzyści DLP zapewniają klarowność obrazu podczas ruchu i kąty widzenia w dynamicznych scenach. LCD może oferować nieco lepszy statyczny kontrast kolorów. Obie technologie mają zalety. Obydwa mają ograniczenia. Żaden nie jest obiektywnie idealny. Po prostu działają inaczej.
Lampa w telewizorze DLP ulegnie awarii. Jest to fakt fizyczny. Lusterka będą się odchylać jeszcze długo po zgaśnięciu świateł. Masz wybór: wymień lampę lub wyrzuć telewizor. Większość ludzi wymienia lampę. To niedrogie. To jest szybkie. Dzięki temu technologia działa.
Ale co się stanie, gdy chip DMD w końcu ulegnie awarii? Nie ma na to szybkiego rozwiązania. Lustra przestają się poruszać. Obraz się zawiesza. Pozostaje ciężkie, cienkie pudełko, które dobrze wygląda z przodu. A miejsce do siedzenia jest tylko ściśle pośrodku.
