Het financieringslandschap voor nucleaire startups is aan het veranderen, en Valar Atomics zit midden in de actie. Volgens drie mensen met kennis van de situatie onderhandelt de startup momenteel over een nieuwe financieringsronde tegen een flinke waardering van $6 miljard. Van Sequoia Capital wordt verwacht dat het deze specifieke investeringstranche zal leiden.
Het is een grote sprong voor het in El Segundo, Californië gevestigde bedrijf. Valar sloot pas onlangs een eerdere ronde in maart af, die ze op 2 miljard dollar waardeerde. Destijds hebben ze 450 miljoen dollar veiliggesteld, verdeeld over 340 miljoen dollar aan aandelenschulden en nog eens 110 miljoen dollar. Nu? Ze willen tien keer dat aantal.
Valar Atomics probeert de energiekloof voor datacenters te dichten door kernenergie goedkoop genoeg te maken zodat technologiegiganten zich deze daadwerkelijk kunnen veroorloven.
Hoe Valar zijn waarderingskloof structureert
Laat u niet misleiden door het enkele kopnummer. Het huidige bedrag van 6 miljard dollar is niet noodzakelijkerwijs de prijs die iedere investeerder betaalt. Het kapitaal werd eerder tegen een lager tarief opgehaald, een rommelige realiteit die gebruikelijk is op de huidige door AI aangedreven kapitaalmarkten. Deals komen nu vaak in tranches met variërende waarderingen die op verschillende tijdstippen worden uitgevoerd. Deze structuur creëert vaak de illusie dat iedereen op hetzelfde prijsniveau zit. Dat is het niet.
Voor een externe waarnemer die Valar probeert te vergelijken met collega’s, is het verschil van cruciaal belang. De ene belegger betaalt mogelijk de helft van wat een andere belegger voor exact dezelfde aandelenklasse doet. Het is inefficiënt. Maar in de race om nucleaire dominantie heeft niemand tijd om de verspreiding te bemiddelen. Zowel Valar als Sequoia weigerden commentaar te geven op de specifieke financiële mechanismen.
De Nvidia-verbinding en stroombehoefte
Valar sprak hier niet alleen over in de bestuurskamer. Eerder deze maand bewezen ze dat een kleine kernreactor daadwerkelijk elektriciteit kan leveren aan een Nvidia AI-chip. Het was een proof-of-concept-demo, klein en overzichtelijk, maar belangrijk. Rond dezelfde tijd tekenden Valar en Nvidia een samenwerkingsovereenkomst.
Ze willen kernenergie specifiek verkennen om de onverzadigbare honger van toekomstige AI-datacenters te voeden.
Waarom gebeurt dit nu? Omdat het net verstikt. De vraag naar elektriciteit voor deze faciliteiten zal naar verwachting exploderen. Nutsbedrijven lopen jaren, misschien wel tientallen jaren achter met het toevoegen van nieuwe capaciteit. Het vacuüm is enorm. Kernenergie, ooit afgedaan als te traag en duur, is het enige geloofwaardige back-upplan geworden voor de technische infrastructuur dat weigert te pauzeren voor een zonnige dag.
Strijd om de nucleaire goudkoorts
Valar is niet de enige die op deze taart jaagt. Palmer Luckey (oprichter van Anduril) en Palantir’s CTO Shyam Sankar behoren tot de financiers die op dit nieuwe model wedden. Maar het veld is vol met goed gefinancierde rivalen die proberen uit te vinden hoe ze kleine modulaire reactoren kunnen laten werken.
Hier is wie er nog meer in het zand speelt:
- Kairos Power : Het bouwen van reactoren van de volgende generatie, volledig gericht op technische en industriële klanten.
- TerraPower : de opstart van de reactor van Bill Gates, die geavanceerde ontwerpen stimuleert.
- NuScale Power : De huidige koploper op het gebied van goedkeuring door de regelgevende instanties. Vorig jaar hebben ze een ontwerpcertificering verkregen van de Amerikaanse Nuclear Regulatory Commission voor een eenheid met een hoger rendement. Het is momenteel de enige SMR met deze stempel.
Helium, advocaten en lange wegen
De kerntechnologie van Valar is gebaseerd op een heliumgekoelde hogedrukgasreactor. Ze beweren dat ze deze kleinere eenheden goedkoper kunnen produceren dan traditionele kokendwaterinstallaties. Het plan? Bouw honderden. Implementeer ze. Geef het internet stroom.
Is het zo eenvoudig? Waarschijnlijk nog niet. De technologie is nog jong. Voor productie op grote schaal is een toeleveringsketen nodig die vandaag de dag nauwelijks bestaat. Dan is er nog de regelgevingshandschoen.
Valar heeft vorig jaar een schot voor de boeg genomen bij de Nuclear Regulatory Commission (NRC). Samen met verschillende andere staten en startup-rivalen heeft Valar een rechtszaak aangespannen, met het argument dat het agentschap tijd verspilt met het toepassen van hetzelfde logge, miljarden-licentieproces voor een kleine testreactor die het gebruikt voor een grootschalige commerciële fabriek. Volgens hen is het een absurditeit van de bureaucratie. De rechtszaak is stilgevallen, met pauzes die erop wijzen dat er waarschijnlijk een schikking in de maak is.
Valar Atomics beweegt zich dus richting een label van $6 miljard, terwijl het pleit voor snellere goedkeuringen, en tegelijkertijd aan Nvidia bewijst dat ze daadwerkelijk een serverruimte kunnen opzetten. De technologie is theoretisch totdat deze fysiek is. Het geld is er. De wetten zijn in beweging.
Je vraagt je af of het elektriciteitsnet überhaupt wel stabiel zal zijn als de eerste van honderden reactoren eindelijk op gang komt.
