Digital Light Processing, of DLP, is geen magie. Het is gewoon een chip van Texas Instruments die precies doet waarvoor hij is gebouwd. In de projector of achterprojectie-tv bevindt zich een Digital Micromirror Device (DMD). Deze chip bevat miljoenen microscopisch kleine spiegeltjes. Ieder kantelt. Wanneer een digitaal signaal binnenkomt, kantelen de spiegels om het licht op een scherm te reflecteren. Het creëert een exact spiegelbeeld van de bron. De resolutie blijft scherp omdat de pixels sneller van snelheid wisselen dan welke andere digitale beeldtechnologie dan ook.
De lamp genereert wit licht. Dat licht gaat door een kleurenwiel. Rode, groene en blauwe segmenten draaien snel. Het resultaat zijn miljoenen levendige kleuren. Deze technologie is ideaal voor high-definition televisie (HDTV). De schermen zijn slank. Ze zijn lichtgewicht. Het contrast is beter. De helderheid is groter. Het verwerkt snelbewegende sporten zonder onscherpte. Als je actiescènes bekijkt, levert DLP dat.
Hoe lang gaan DLP-lampen mee?
De lamp is het hart van een achterschermprojectieset. Het veroudert. Dit is onvermijdelijk. De kwikdampboogbuis is voorzien van elektroden. Ze verslijten na verloop van tijd. Hoe meer je kijkt, hoe sneller ze verslechteren. Uiteindelijk wordt het beeld donkerder. Soms wordt het helemaal zwart.
Je hoeft geen nieuwe televisie te kopen. Je vervangt alleen de lamp. Het duurt 5 tot 15 minuten. Dat is alles. Maar het kiezen van de juiste lamp is belangrijk. Philips en Osram zijn betrouwbare merken. Koop geen gereviseerde lamp. Het risico is te hoog.
De levensduur varieert per merk en gebruiksuren. Oudere lampen gingen 1.000 tot 2.000 uur mee. Nieuwere kunnen 6.000 tot 7.000 uur halen. Hoeveel jaar dat is, hangt af van je gewoonte. Als je vier uur per dag kijkt, is dat jaren. Als je het de hele nacht aan laat staan, duurt het maanden.
“Het goede nieuws is dat je alleen de DLP-lamp hoeft te vervangen, en niet de hele televisie.”
DLP versus LCD: welke beeldtechnologie wint?
LCD staat voor Liquid Crystal Display. DLP staat voor Digital Light Processing. Beide produceren scherpe, nauwkeurige beelden. Ze zijn zowel slank als lichtgewicht. Maar de mechanismen verschillen. Dat geldt ook voor de sterke punten.
DLP gebruikt die spiegelchip. De spiegels kantelen naar of van de lichtbron af. Dit regelt de reflectie. Het kleurenwiel draait om tinten te creëren. De pixelschakelsnelheid is superieur. Het blinkt uit in snelle inhoud. Sport- en actiescènes zien er beter uit. Het beeld blijft helder tijdens beweging.
LCD-schermen maken gebruik van gepolariseerde glaspanelen. Eén rode. Eén blauw. Eén groen. Daartussen zitten vloeibare kristalmoleculen. Een elektrische stroom verandert hun hoek. Ze openen of sluiten om licht door te laten. Hiermee regelt u de kleurniveaus. Het resultaat is een levendige kleur. LCD’s hebben echter een beperking. Je moet rechtop zitten. Als je vanaf de zijkant kijkt, lijdt het contrast eronder.
Welke is beter? Het hangt ervan af. DLP wint het op het gebied van bewegingshelderheid en kijkhoeken voor snelle actie. LCD biedt mogelijk een iets beter statisch kleurcontrast. Beide hebben voordelen. Beide hebben beperkingen. Geen van beide is objectief perfect. Ze werken gewoon anders.
De lamp in uw DLP-tv gaat dood. Het is een natuurkundig feit. De spiegels blijven kantelen lang nadat het licht is verdwenen. U heeft de keuze om de lamp te vervangen of de set weg te gooien. De meeste mensen vervangen de lamp. Het is goedkoop. Het is snel. Het houdt de technologie levend.
Maar wat gebeurt er als de DMD-chip uiteindelijk faalt? Daar bestaat geen snelle oplossing voor. De spiegels stoppen met bewegen. Het beeld bevriest. Je houdt een zware, slanke doos over die er vanaf de voorkant geweldig uitziet. En nergens om te zitten behalve direct in het centrum.
