Hoe meet een digitaal horloge de tijd zonder versnellingen?

23

De meeste mensen zijn het erover eens dat digitale horloges fundamenteel verschillen van hun mechanische voorouders. Dat zijn ze niet. De architectuur blijft hetzelfde. Alleen het materiaal is veranderd.

Overweeg een standaard wandklok. Je kent de oefening. Er is een krachtbron. Er is een tijdbasis. Er is een manier om de tijd in uren en minuten te verdelen. Ten slotte is er het gezicht dat de resultaten laat zien.

Digitale klokken volgen precies dit plan. Het verschil is puur elektronisch.

Voeding

Bij een traditioneel slingeruurwerk zorgt de zwaartekracht of een spiraalveer voor energie. Digitale klokken vereisen geen zwaartekracht. Er is elektriciteit nodig.

Meestal komt dit van de batterij. Hij kan ook op een 120 V AC-stopcontact worden aangesloten. De energiebron is eenvoudig. Het is slechts een middel om een ​​doel te bereiken. Maar zonder werkt niets. Niets telt. Er wordt niets getoond.

Elektronische tijdbasis

Dit is een hartslag.

Bij een mechanische klok zwaait de slinger. Bij een digitaal horloge trilt het kristal. Het wordt een kristaloscillator genoemd. Misschien heb je deze binnenhorloges gezien. Wanneer er stroom doorheen gaat, oscilleert het met een precieze frequentie.

Deze trilling is de ‘tik’. Het is zeer stabiel. In tegenstelling tot een slinger, die wordt beïnvloed door luchtweerstand en wrijving, behoudt een kristal een constante snelheid. Voor deze nauwkeurigheid vertrouwen we op digitale displays voor seconden, uren en jaren.

Digitale versnelling: de teller

Hoe vertaal je miljoenen trillingen naar “15:00 uur”?

Mechanische horloges maken gebruik van versnellingen. Deze vertragen de tijdbasis om kleinere tijdseenheden te extraheren. Digitale klokken hebben geen fysieke versnellingen. Ze gebruiken logica.

In het bijzonder gebruiken ze een component die een teller wordt genoemd. Dit is een digitaal circuit. Het telt elke tik van het kwartskristal. Wanneer een bepaald bedrag wordt bereikt, wordt de volgende eenheid geactiveerd. Seconden worden minuten. Minuten worden uren.

Dit is een wiskundig alternatief voor mechanische reductie. Het resultaat is hetzelfde. De tijd is verdeeld in bruikbare delen.

Weergave

Ten slotte moet je het resultaat zien.

Oude klokken gebruikten wijzers. Digitale horloges gebruiken licht of vloeistof.

De twee meest voorkomende methoden zijn:

  • LED (Light Emitting Diode): Zendt direct licht. Het is helder en energiezuinig. Je ziet ze op wekkers en magnetrontimers.
  • LCD (Liquid Crystal Display): Straalt geen licht uit. ze blokkeren het. Ze creëren beelden door vloeibare kristallen te manipuleren. Het is dunner en verbruikt minder stroom. Je ziet ze op computerschermen en smartphones.

Beide hebben dezelfde functie. Converteert gegevens van elektronische tellers naar leesbaar voor het menselijk oog.

Waarom is het belangrijk?

Je zou kunnen denken dat zoiets triviaal is. Dat zijn ze niet.

De overgang van mechanisch naar digitaal gaat niet alleen over esthetiek. Het is een kwestie van precisie. Kristallen houden de tijd nauwkeuriger bij dan slingers. Het slijt niet zo snel. Het hoeft niet te worden opgewonden.

Deze betrouwbaarheid maakt het verschil. We zijn gestopt met het controleren van klokken op nauwkeurigheid. We begonnen op hen te vertrouwen voor de coördinatie.

Het internet volgt hetzelfde principe. Tijdsynchronisatie. Tel de teken. Gegevens weergeven. De logica is hetzelfde.

We leven in een wereld die is gebouwd op een elektronische tijdbasis. En wij merken er nauwelijks iets van.